Maria en Beer (ja, echt) op de fiets

Door een gebeurtenis in het verleden, durfde Maria niet meer op de fiets. Als portiekonderhoudster reist ze daarom met het openbaar vervoer naar haar panden in Rotterdam. Zonde, want ze zijn precies op fietsafstand van haar huis. De reiskosten die ze daarmee kwijt is, zijn niet mals. Reden genoeg voor rayonleider Ricardo om in actie te komen. Samen met fietsinstructeur Beer kreeg ze het vertrouwen én plezier op de fiets weer terug.

De SMILE van Maria

Vorige week vrijdag tijdens les 5, was er een doorbraak. Maria fietste van het Lloyd Multiplein helemaal naar de andere kant. Zo’n 150 meter. De voorgaande lessen heeft ze hard gewerkt aan balans, met het zadel laag en vooruit bewegen als op een loopfiets. “We zijn ook naar de fietsenmaker om de hoek geweest. Maria is gecharmeerd van de vouwfiets, omdat die mee in de trein en metro mag,” vertelt Beer, fietsinstructeur van Maria. Als bestuurslid van de Fietsersbond gaat hij voor het ‘fietsbaarder maken van Rotterdam’ en helpt al jaren jong en oud op de fiets.

Gemiddeld kunnen cursisten na 3 lessen balans houden, maar dat varieert van 1 tot 10. Elke les boekte Maria vooruitgang. Samen kunnen ze hartelijk lachen over hoe onhandig volwassenen kunnen zijn. Kortom, de lessen doen ze beiden met plezier. “Respect voor haar vertrouwen en doorzettingsvermogen,” aldus Beer.

Maria heeft veel aan de fietslessen en is dankbaar dat ze die op kosten van Beercoo mag volgen. “Het gaat erg goed. Ik ben op 0 begonnen en ik merk elke les vooruitgang. Ik kijk er nu al naar uit om van de zomer door Rotterdam te fietsen!” vertelt Maria trots. Door het coronavirus zijn de lessen tijdelijk stopgezet. “Dat is erg jammer,” vindt Maria. Toch kan ze gewoon doorgaan met oefenen. “Beer heeft me zijn eigen vouwfiets uitgeleend, zodat ik met mijn zoon Luis van 22 jaar kan oefenen. Dat is super. Mijn zoon kan ook goed fietsen. Maar ik hoop natuurlijk dat we de lessen snel weer kunnen oppakken!”

Over fietsinstructeur Beer Pijpker

In zijn studententijd begon Beer een studie aan de verkeeracademie (nu NHTV), maar wist na een jaar dat studeren niets voor hem was. Na wat baantjes en diensttijd, dwong hij zichzelf een diploma meubelmaken te halen. Hoewel hij 20 jaar als meubelmaker werkte, stond hij elke crisis weer op straat. “Ik ging op zoek naar mijn echte interesses en ging wat geld verdienen als fietstaxichauffeur.” Daar ontdekte hij nog een kwaliteit van zichzelf: als stadsgids mensen door Rotterdam leiden.

De verkeersacademie kwam terug. Hij was al lid va de Fietsersbond en ging meedoen in de vergaderingen en acties. Hij volgde een opleiding bij de Fietsersbond en werd instructeur. “Belt op zondagmorgen een toerist uit ik dacht Kenia, die via de Tourist Information aan mijn nummer was gekomen. Twee  uur later fietste hij op de Binnenrotte op een huurfiets. En wat verschillen al die cursisten van elkaar! Ieder heeft ergens een moeilijk dingetje, de een gaat als een speer, de ander doet er wat langer over. Allen zijn zeer gemotiveerd, wat wil je nog meer.”

Het meubelmaken is hij echter niet verleerd. “Met mensen werken werd interessanter dan met hout. Toch werk ik ook in deeltijd op het HMC, Hout en Meubileringscollege, waar ik zelf ooit begon, als instructeur machinale houtbewerking.” Beer woont inmiddels al 43 jaar in Rotterdam, is getrouwd en heeft 4 kinderen. “Inderdaad, ik krijg ze zo gek dat we ook op fietsvakanties gaan.”

Dit artikel is eerder gepubliceerd in SMILE magazine.